و آهنگ صيقل با ترانه غريبانه خيمه گره مىخورد يا دهر اف لك من خليل و كم لك بالاشراق و الاصيل شب با ترنم صيقل ، صيقل مىخورد و روز در درخشش شمشير نزديكتر « جون » هم جان را به ميزبانى شمشير آورده است عمرى صيقل خورده است تا در جنگ كند نماند تا ساده نشكند تا در جنگل تشويش گم نشود آمده است با پوستى شفاف‌تر از شب صيقل خورده‌تر از شمشير آمده است تا بىتاب‌ترين دل را در بن بست عطش به بىكرانه‌ترين دريا بسپارد و سر را در بازى كودكانه مرگ همبازى خنجرهاى آخته * * * غروب در كرانه صحرا در ساحل آرام دشت در فرو خفتگى موج « جون » خفته بود سفيدتر از آفتاب روشن‌تر از آسمان كسى خفته بود در جشن عريانى نسيم از او مىوزيد و دست ميزبان عطرى